Yeni Ödevleriniz

372820″> sorumlulukla ilgili hikaye örnekleri
sorumluluk hakkında hikayeler

Vaktiyle her türlü maddi imkana sahip olmasına rağmen, can sıkıntısından, hayatın yaşanmaya değmez olduğundan yakınan bir prens vardı> Kardeşleri, arkadaşları gezer, ava gider, eğlenirken o odasına kapanır, sürekli düşünürdü> Oğlunun bu haline hükümdar babası çok üzülüyordu> Bir gün hükümdar ülkesinin en bilge kişisini sarayına çağırtıp ona oğlunun durumunu anlattı ve buna bir çözüm bulmasını istedi> Bunun için bilgeye bir hafta süre verdi> Bir hafta içinde bir çözüm bulamazsa bunun hayatına mal olabileceğini de hatırlattı>

Yaşlı bilge üçbeş gün düşünüp taşındı; aklına hiçbir çözüm gelmedi> Bu nedenle canını olsun kurtarmak için ülkeyi terk etmeye karar verdi> Üzgün ve dalgın bir şekilde ülkeyi terk ederken, bir köyün yakınında koyunlarını, keçilerini otlatan küçük yaşta bir çobanla sohbet etti> Bundan cesaret alan küçük çoban yaşlı bilgeye “Amca şu hayvanlara biraz göz kulak oluver de, ben de şu görünen köyden azık alıp geleyim, bugün azık almayı unutmuşum da”, dedi> Bilge de zevkle kabul etti>

Bilge, kafası, karşılaştığı olaylarla meşgul bir halde hayvanlara göz kulak olurken, bir koyun yavrusu kenarında oynamakta olduğu uçurumdan aşağı yuvarlanıverdi> Aşağı inip onu çobana verdiği sözü doğru dürüst tutabilmek için kuzuyu kendisi kurtarmaya karar verdi> Bu amaçla uçurumun dibine indi> Önce kuzuyu sırtına bağladı, sonra tırmanmaya başladı> Birkaç tırmanma başarısızlıkla sonuçlandı> Ama Bilge yılmadı> Uğraştı, didindi, zorlandı; ama sonunda kuzuyu yukarı çıkarmayı başardı>

Küçük dostuna verdiği sözü tutabilmek, bunun için de kuzuyu uçurumdan çıkarmak bir süre kafasını öyle meşgul etti ki, kendini bu işe o kadar verdi ki, başından geçmekte olan olayı, canını kurtarabilmek için ülkeyi ter etmekte oluşunu unuttu>

Fakat bu durum onun kafasında bir şimşek çakmasına neden oldu ve şöyle düşündü: “Bir kimse ciddi olarak bir işle meşgul olur, bir girişimde bulunur bunu başarı ile sonuçlandırmak arzusu benliğini tam olarak kaplarsa, o kimse için can sıkıntısı, olayları takmak diye bir şey söz konusu olamaz” Bu gerçek, dolayısıyla hükümdarın oğlu için de geçerlidir> Bilge artık kaçma fikrinden vazgeçip hemen geri döndü ve hükümdarın huzuruna çıkarak şu çözümü sundu:

“Hükümdarım, eğer oğlunuzun can sıkıntısından kurtulmasını hayata bağlanmasını istiyorsanız ona bir sorumluluk yükleyin, zamanını kaplayıcı bir meşguliyet verin> Can sıkıntısının, yaşamaktan şikayet etmenin ana sebebi başıboşluktur> Oğlunuza yükleyeceğiniz sorumluluk ne derece ciddi, sonucu ne derece ağır olursa, kendini o derece can sıkıntısından kurtaracak, yaşama mücadelesi ve azmi o derece artacaktır>”>>>>>

Sorumluluk hakkında 2> hikaye

Bir zamanlar, uzak mı uzak diyarların birinde Sencer ve Kaya adında iki genç yaşarmış> Yüksek ve karlı dağların gölgelediği küçük köylerine sığamayan bu delikanlılar, bir gün hükümdarın ordusuna katılmışlar ve hükümdarın emriyle uzak bir şehre görevli olarak gönderilmişler> Hazırlanıp yola koyulmuşlar> Bir süre sonra yolun ikiye ayrıldığını görmüşler, fakat hangi yola gideceklerine karar verememişler> Orada bulunan bir adama sormuşlar:
[Resim: resim1u>gif]

“Bu yollar nereye çıkar?”
“İkisi de aynı şehre çıkar>” diye cevap vermiş adam>
“Hangi yol kısadır?” diye sormuşlar tekrar>
“İkisi de eşit mesafededir>” demiş adam>
İki genç şaşkınlıkla birbirlerine bakmışlar> Çevreyi iyi bildiği her hâlinden belli olan bu garip adama bir kez daha sormuşlar:
“Hangi yol iyidir?”

Adam onları şöyle bir süzdükten sonra ağır ağır açıklamış durumu:
“Birinci yol oldukça güvenlidir> Bu yolda gidenlerin onda dokuzu rahat yolculuk eder ve kârlı çıkar> İkinci yolun bir ayrıcalığı yoktur> Üstelik o yolda giden on yolcudan dokuzu tehlikelerle karşılaşır ve zarar görür!”

Bu açıklamalardan sonra gençlerin şaşkınlığı bir kat daha artmış>
“Bu durumda ikinci yolu kim niye tercih etsin ki?” diye düşünmüşler>
Garip adam, onların düşüncelerini okumuşçasına sözlerine devam etmiş>
“Hepsi bu kadar değil!” demiş> “Birinci yol, hükümdarın askerlerinin kullandığı yoldur> Bu yolu tercih edenler yanlarında silah ve askerlik için gerekli malzemeyi taşımak zorundadırlar> İkinci yol ise, hükümdara tâbi olmayanların kullandığı yoldur> Yolcuların çanta ve silah taşıma zorunluluğu yoktur> Bu nedenle rahat yolculuk eder gibi görünürler>”

Sencer, adama teşekkür ederek, çantasını sırtına, silahını beline yükleyip birinci yola yönelmiş> Âdeta vücudunun bir parçası gibi benimsediği bu mühimmatı ne olursa olsun bırakmaya niyetli değilmiş> Bir asker olarak ihtiyaç duyabileceği her şeyin yanında olduğunu bildiği için, kalbinde ve ruhunda zerre kadar endişe yokmuş>

Ancak, emir altında yaşamaktan ve sırt çantasının ağırlığından yorulacağını zanneden Kaya, diğer yolun kendisi için daha uygun olduğunu düşünmüş> Sencer ile vedalaşmış> Çanta ve silahını bir kenara fırlatıp az da olsa hürriyetin tadını çıkarmak hayâliyle yola koyulmuş>
Sencer, uzun bir yolculuktan sonra şehre ulaşmış> Kendisine verilen görevi başarıyla yerine getirdikten sonra komutanı bulmuş> Durumdan memnun olan komutan çeşitli hediyelerle Sencer’i ödüllendirmiş>

Öte yanda Kaya, kırda gezinircesine şarkılar söyleyerek keyifle ilerlemiş; ama başına gelmedik iş kalmamış> Acıktığını hissettiğinde bir ağaç gölgesinde mola vermek istemiş> Oysa etrafta ne yiyecek bir şey, ne de içecek su varmış> Çantasını yol ayrımında bıraktığını hatırlamış> Çaresiz, ince ağaç dallarını koparıp yemeye çalışmış> İşte ne olduysa o sırada olmuş> Nereden çıktığı belli olmayan keskin bakışlı siyah bir panter ona doğru atılmış> Yanında silahı olmadığını fark eden Kaya ne yapacağını bilemeden, ağaçlar arasında şuursuzca koşmaya başlamış> Nefesi tükenip dizlerinin bağı çözüldüğünde etrafa şöyle bir göz atmış> Hiçbir şey görememiş> Kara panterden kurtulduğunu düşünerek derin bir soluk almış> Ama sevinci uzun sürmemiş> Gür ağaçların gölgelediği ormanda kaybolduğunu fark etmiş> Saatlerce, ne tarafa gittiğini bilmeden yürümüş> Bir ağaca yaslanarak uykuya dalmış> Soğuk bir gecenin ardından güneşin ilk ışıkları yüzüne vurduğunda kamaşan gözlerini açmış> Etrafta kim oldukları tam seçilemeyen insanlar varmış> Kurtulduğunu düşünüp ayağa kalkmış, ama ellerindeki kılıçlardan yanındakilerin sınırdan geçen düşman askerleri olduğunu fark etmiş>

Sarp dağlarda aylar süren esaretten sonra Kaya, bir fırsatını bulup kaçmış ve perişan bir durumda şehre ulaşmış> Komutanın huzuruna çıkacak cesareti kendinde bulamamış> Korku ve açlıktan titreyerek bir köşede dilenmeye başlamış> Devriye gezen askerler onun durumundan şüphelenmişler ve onu sorgulamışlar> Durumu anlayınca, görevi ihmal etmekle suçlayıp zindana atmışlar>
Kaya, kendisine uzatılan bir tas çorbaya uzanırken, zindana atılmayı hak ettiğini düşünmüş>
Bir süre sonra zindanın kapısı açılmış> Kaya içeriye giren askeri tanımış> Bu Sencer’miş> İki arkadaş hasretle kucaklaştıktan sonra Sencer: “Başına gelenleri öğrendim ve senin için komutanla görüştüm> Mahkemede pişmanlığını dile getirip, af dilersen serbest kalacaksın!”
Birkaç gün sonra serbest kalan Kaya’nın sevincine diyecek yokmuş> Sencer’i aramış> Nihayet onu bir köşede ibadet ederken bulmuş>
“Her zaman olduğu gibi görevlerini de ibadetlerini de aksatmıyorsun>” demiş>
“Bu da Allah’a karşı görevimiz>” diye karşılık vermiş Sencer> Sonra, “Yolculuk boyunca başımıza gelen olaylarla şu yaşadığımız hayat birbirine benzemiyor mu?” diye sormuş Kaya’ya>
“Ne demek istediğini anlayamadım>” diye cevap vermiş Kaya şaşkınlıkla>
Sencer, onun gözlerine bakarak devam etmiş: “Düşün ki yaptığımız yolculuk hayat yolculuğudur> Ruhlar aleminden gelip kabirden geçer ve ahirete gider> İbadet bu yolculuk sırasında taşıdığımız çanta ve silahtır> İbadet zor ve ağır gibi görünür; ama gerçekte öyle bir rahatlık verir ki, tarif edilemez>”
“Nasıl bir rahatlık bu?” diye sormuş Kaya> Sencer şöyle cevap vermiş: “İbadet eden insan bilir ki, Allah’tan başka ilâh yoktur> Her şey onun elindedir ve o hikmetsiz iş yapmaz> Üstelik lütfu ve merhameti de çoktur> Bu nedenle, darda kalınca Allah’a sığınır, imanı ve ibadeti ona güven verir> Dünyadan göçüp ahirete ulaştığında da, görevini tam yapan bir asker gibi ödüllendirilir>”
“Şimdi anlıyorum>” demiş Kaya> “Benim gibi gafillerse hayatını endişelerle yaşar> Yine de, arzu ve emellerinin sınırsız, gücünün sınırlı olduğunu unutur; Allah’a ibadeti terk eder> Buna karşılık kimi zaman kullara kul olur, kimi zaman da ihtiyaçlarını onlardan isteyerek dilencilik eder> Ahirete ulaştığında ise görevini ihmal eden asker gibi ceza görür!”
Sonra da Sencer’in gözlerinin içine bakarak sormuş> “Nasıl, iyi anlamış mıyım?”

İlgili yazılar:

1. Sorumlulukla İlgili Kompozisyon örneği – Sorumluluk Konulu Kompozisyon
2. Doğrulukla İlgili Hikaye – Doğruluk İle İlgili Hikayeler
3. Yardımseverlik ile ilgili hikayeler – Yardımseverlikle İlgili Hikaye
4. Trafik İle İlgili Kısa Hikayeler, Trafik Hakkında Kısa Hikaye
5. Yardımlaşma ile ilgili hikaye – Yardımlaşmayla ilgili hikaye
6. Kısa Hikayeler, Kısa Hikaye
7. Kızılay Haftası İle İlgili Hikayeler – Kızılay Haftasıyla İlgili Hikayeler
8. Efsane Hikayeler, Efsane Hikaye
9. Padişahlar İle İlgili Hikayeler
10. Sorumlulukla İlgili Kompozisyon
11. İftira İle İlgili Hikayeler, İftira Hakkında Hikayeler
12. Dramatik Hikayeler, Dramatik Hikaye
13. Dil konulu hikaye – Dil ile ilgili hikaye
14. Edebi Hikayeler, Edebi Hikaye
15. Gerçek Hikayeler, Gerçek Hikaye